कविता

कॉफी

एक निवांत संध्याकाळ
वाफाळणारी कॉफी
राहून गेलेली स्वप्ने आणि
तुझ्या आठवणींची चाहूल

सळसळणारा वारा
लाटांची गाज
भरुन आलेलं आभाळ आणि
तुझ्या आठवणींचा पाऊस

हळवं झालेलं मन
हरवलेले शब्द
हातातून सुटलेला हात आणि
एक मोकळी पायवाट......

©मानसी जोशी
******************************************

आठवण

तुझी आठवण आली जेव्हा -
              मी लावलेल्या गुलाबावर
              पहिली कळी उमलली
तुझी आठवण आली जेव्हा-
          पावसाची पहिली सर बरसली
तुझी आठवण आली जेव्हा -
           पहाटेच्या गारठ्याने पाने फूले शहारली
तुझी आठवण आली जेव्हा -
             मृदगंधात अक्षयगंधी फूले मिसळली
तुझी आठवण आली जेव्हा -
           सागराच्या लाटांमधून सप्तसूर झंकारले
तुझी आठवण आली जेव्हा -
            सांजवेळी क्षितिजाचे गीत स्मरले
तुझी आठवण आली जिथे
           सागराला नदी मिळाली
तुझी आठवण आली तिथे
             अश्रूंची फूले झाली.

©मानसी जोशी
******************************************