एखाद्या शांत निवांत संध्याकाळी नुकताच पाऊस पडून गेलेला असताना, छान उन यावं आणि आकाशात उमटलेल्या विविध छटा बघत निवांतपणे वाफाळणाऱ्या कॉफीचा आस्वाद घेत आपल्या आवडीची गाणी ऐकत बसावं .... सगळं अगदी जुळून येतं पण तेवढ्यात कर्णकर्कश आवाजात बेल वाजते. 'आज कोणी नाही खेळायला' किंवा माझं xxxx शी भांडण झालं मी नाही जाणार आता खेळायला...' असं म्हणत आपल्या लेकराचं घरी आगमन होतं. मग मूड गेलेल्या आपल्या लेकराला समजावेपर्यंत आपला मूड बदललेला असतो.
एखाद्या निवांत दुपारी खूप वर्षांपासून बघायचा राहिलेला एखादा चित्रपट टीव्हीवर लागतो. आपण अगदी आनंदाने तो बघत असतो. पण चित्रपट इंटरेस्टींग वळणावर येतो आणि नेमके लाईट जातात.
एखाद्या सुट्टीच्या दिवशी वाटतं आरामात उशीरा उठावं. घडाळ्याच्या काट्यावर नाही तर आपल्या मर्जीवर आजच्या दिवसभराचं शेड्युल ठरवावं पण त्या दिवशी नेमका कामवाली बाई लवकर येणार असल्याचा फोन करते आणि मग आपल्या मर्जीप्रमाणे नाही तर तिच्या वेळेनुसार सगळी कामं ॲडजस्ट करावी लागतात.
कधीतरी एखाद्या जुन्या मैत्रीणीचा फोन येतो. खूप काही बोलायचं असतं पण मुलांना क्लासला सोडायला जायचं असल्यामुळे नाईलाजाने फोन लवकर ठेवावा लागतो.
एखाद्या दिवशी वाटतं फार काही स्वयंपाक करुच नये. नुसती मुगातांदूळाची खिचडी करावी. पण नेमका त्याच दिवशी कोणीतरी पाहुणे येणार असल्याचा फोन येतो आणि मग सगळा साग्रसंगीत स्वयंपाक करावा लागतो.
एखाद्या दिवशी मात्र दिवसभराच्या दगदगीनंतर संध्याकाळच्या कामाची उजळणी करत आपण घरी येतो तेव्हा अचानक नवरा सांगतो, 'आज बाहेर जाऊया जेवायला. तू तुझं आवर पटकन. आज मी लवकर आलो तर घरातली कामं आवरुन ठेवली सगळी." तेवढ्यात मुलं पटकन पुढे येतात आणि सांगतात, 'आई, आज सगळा होमवर्क कंप्लीट आहे.'
एखाद्या सुट्टीच्या दिवशी सकाळी आपल्याला जरा उशीराच जाग येते. 'अरे बापरे ! उशीर झाला असं म्हणून चटकन उठून किचनमध्ये जावं तर नवरा चक्क चहा करत असतो आणि लेकीला मदतीला घेऊन ब्रेकफास्टची तयारी चालू असते.
एखाद्या वैतागलेल्या दुपारी नवरा अचानक घरी येतो आणि येताना एखाद्या रोमॅन्टिक फिल्मची तिकीटं घेऊन येतो आणि मग अनपेक्षीतपणे रेंगाळलेली दुपारही अगदी रोमॅन्टिक होवून जाते.
कसं असतं ना आपलं आयुष्य? आपण ठरवतो एक आणि घडतं भलतच. अपेक्षा नसतानाही खूप काही मिळून जातं तर कधी अनपेक्षित घटनांनाही तोंड द्यावं लागतं. हे सगळं अगदी सहज घडत असतं. हिच तर खरी मजा असते जगण्यातली.
©मानसी जोशी
एखाद्या निवांत दुपारी खूप वर्षांपासून बघायचा राहिलेला एखादा चित्रपट टीव्हीवर लागतो. आपण अगदी आनंदाने तो बघत असतो. पण चित्रपट इंटरेस्टींग वळणावर येतो आणि नेमके लाईट जातात.
एखाद्या सुट्टीच्या दिवशी वाटतं आरामात उशीरा उठावं. घडाळ्याच्या काट्यावर नाही तर आपल्या मर्जीवर आजच्या दिवसभराचं शेड्युल ठरवावं पण त्या दिवशी नेमका कामवाली बाई लवकर येणार असल्याचा फोन करते आणि मग आपल्या मर्जीप्रमाणे नाही तर तिच्या वेळेनुसार सगळी कामं ॲडजस्ट करावी लागतात.
कधीतरी एखाद्या जुन्या मैत्रीणीचा फोन येतो. खूप काही बोलायचं असतं पण मुलांना क्लासला सोडायला जायचं असल्यामुळे नाईलाजाने फोन लवकर ठेवावा लागतो.
एखाद्या दिवशी वाटतं फार काही स्वयंपाक करुच नये. नुसती मुगातांदूळाची खिचडी करावी. पण नेमका त्याच दिवशी कोणीतरी पाहुणे येणार असल्याचा फोन येतो आणि मग सगळा साग्रसंगीत स्वयंपाक करावा लागतो.
एखाद्या दिवशी मात्र दिवसभराच्या दगदगीनंतर संध्याकाळच्या कामाची उजळणी करत आपण घरी येतो तेव्हा अचानक नवरा सांगतो, 'आज बाहेर जाऊया जेवायला. तू तुझं आवर पटकन. आज मी लवकर आलो तर घरातली कामं आवरुन ठेवली सगळी." तेवढ्यात मुलं पटकन पुढे येतात आणि सांगतात, 'आई, आज सगळा होमवर्क कंप्लीट आहे.'
एखाद्या सुट्टीच्या दिवशी सकाळी आपल्याला जरा उशीराच जाग येते. 'अरे बापरे ! उशीर झाला असं म्हणून चटकन उठून किचनमध्ये जावं तर नवरा चक्क चहा करत असतो आणि लेकीला मदतीला घेऊन ब्रेकफास्टची तयारी चालू असते.
एखाद्या वैतागलेल्या दुपारी नवरा अचानक घरी येतो आणि येताना एखाद्या रोमॅन्टिक फिल्मची तिकीटं घेऊन येतो आणि मग अनपेक्षीतपणे रेंगाळलेली दुपारही अगदी रोमॅन्टिक होवून जाते.
कसं असतं ना आपलं आयुष्य? आपण ठरवतो एक आणि घडतं भलतच. अपेक्षा नसतानाही खूप काही मिळून जातं तर कधी अनपेक्षित घटनांनाही तोंड द्यावं लागतं. हे सगळं अगदी सहज घडत असतं. हिच तर खरी मजा असते जगण्यातली.
©मानसी जोशी
No comments:
Post a Comment