Wednesday, 7 December 2016

सुप्रभात

काल लेकीच्या शाळेला सुट्टी असल्यामुळे निवांतपणे खिडकीजवळ बसून चहा घेत बसले होते. सहज उगवत्या सुर्यनारायणाचे दर्शन झाले. डोंगराआडून हळूहळू वर येत जाणारा लाल गोळा बघून वाटल, निसर्गाच्या सौंदर्याचा एक अप्रतिम आविष्कार म्हणजे डोंगराआडून वर येणारा आणि समुद्राच्या पाण्यात हळूहळू बुडत जाणारा सूर्य अर्थात सूर्योदय आणि सुर्यास्त. नकळतपणे मनात विचार आला या सूर्योदयापासून सूर्यास्तापर्यंत होणारा हा प्रवास माणसाच्या जीवनाशी किती निगडीत असतो. डोंगराआडून हळूहळू वर येणारा सूर्य अगदी निरागस बाळाप्रमाणे भासतो. तो जसजसा वर येत जातो तस तसा त्याचा रंग पिवळा होत जातो आणि निरागसतेमध्ये अल्लडपणा मिसळल्यावर एखाद लहान मुल जस गोड वाटत ना तशीच हि सोनपिवळी सकाळ हवीहवीशी वाटते. हळूहळू लाल रंग जाऊन पिवळसर गोळा दिसायला लागतो.  छान गारवा, पक्षांचा किलबिलाट अगदी प्रसन्न आयुष्य.  जसजशी वेळ धावायला लागते तसतशी निरागसता लोप पावत जाते आणि अल्लडपणाही विरुन जातो. मग हळूहळू मध्यान्हीच्या उन्हासारखे जाणवायला लागतात अनुभवांचे, या निष्ठूर आयुष्याचे चटके. सोनपिवळ्या सकाळच्या शीतल हवेत बघितलेली स्वप्ने हरवून जातात. मग जाणवते ती वास्तवाची प्रखर दाहकता.  अनुभवांचे, नियतीचे टक्केटोणपे खाल्ल्यामूळे आलेल्या परिपक्वतेच प्रखर तेज उरलासुरला अल्लडपणा, निरागसपणा झाकोळून टाकते.  हळूहळू मावळतीची चाहूल लागायला सुरुवात होते. प्रखरतेमूळे हरवलेली निरागसता हळूहळू पुन्हा दिसू लागते. पूर्वीइतका नाही पण थोड्या प्रमाणात शिल्लक असलेला अल्लडपणा आपले अस्तित्व अधूनमधून जाणवून द्यायला लागतो. त्याला जपावस वाटत पण परिपक्व पिवळसर चेहरा त्याला तिथेच थांबवून ठेवतो. उत्तरायण सुरू होत. पुन्हा सूर्य लाल दिसायला लागतो.  उदयाला दिसणाऱ्या सगळ्या रंगछटा पुन्हा मावळतीला दिसू लागतात. या रंगांची पण ना एक गम्मत आहे. दोन्ही  सारख्याच रंगछटा पण दोन्हीमध्ये असतो तो अगदी बारिकसा पण महत्वाचा फरक.  उगवतीचे रंग एक नवा दिवस, नवे आयुष्य घेउन येतात, तर मावळतीच्या रंगात एका परिपक्व पोक्त आयुष्याच्या छटा दिसतात. हळूहळू सूर्य अस्ताला जातो आणि सगळे रंग विरुन अंधार पसरतो. माणसाचही तसच! एकदाचे 'डोळे मिटले' कि पूर्ण अंधार. जेव्हा सूर्यास्त होतो तेव्हा त्याच वेळी  दुसऱ्या देशात कुठेतरी सूर्योदय होत असतो.  माणसाच आयुष्यसुद्धा असच. एक जन्म संपला कि दुसरीकडे कुठेतरी नव्या जन्माची नव्या आयुष्याची सकाळ होते.  एक सुप्रभात!!
©मानसी जोशी

No comments:

Post a Comment

Top rated on facebook

कथा - सत्यनारायण

सत्यनारायण टिव्हीवरच्या न्यूज बघून ती प्रचंड अस्वस्थ झाली. कशातच मूड लागत नव्हता तिचा.सत्यनारायणाची पूजा हा विवादाचा मुद्दा होवू शकतो हेच...