माहेर

“आत्या तू जाऊ नकोस ना….” भाचीने केलेलं गोड शब्दातलं आर्जव….

"बॅग भर आधी. नाहीतर पुण्यात गेल्यावर हे राहिलं, ते राहिलं करत बसशील.” बाबांचे दरवेळचे डायलॉग...

जाताना दोन आणि येताना चार होणाऱ्या बॅगा...

जड होत जाणारी प्रत्येक बॅग आणि भरुन आलेल्या दहा दिवसातल्या आठवणी ….

चार तास हिंडून मनसोक्त शॉपिंग म्हणजे खरेदी केलेली फक्त एक साडी...

जुन्या ड्रेसच्या दुकानात कुठलाच ड्रेस पसंत पडत नसताना नेमकं निघायच्या वेळी झालेली जुन्या ओळखीच्या सेल्समनची इन्ट्री... “ताई तू कधी आलीस म्हणत जीवाचा आटापिटा करून बरोबर आपल्याला हवा तसा आणि हव्या त्या किमतीचा शोधून दिलेला ड्रेस…

“तू पुण्यात राहतेस तरी रत्नागिरीला येऊन एवढं कसलं शॉपिंग करतेस ग”, मावशीचा दरवेळेचा प्रश्न….

रस्त्यात भेटलेली कॉलेजमधल्या मैत्रिणीची आई आणि तिने, “अजूनही तशीच आहेस” म्हटल्यावर उगीचच मूठभर मांस अंगावर चढेल असं वाटून झालेला भीतिमिश्रित आनंद....
आणि “अजूनही गाडी फास्ट चालवतेस का?” असं विचारून लमारलेली कोपरखळी.

उगाचच वाट वाकडी करून कॉलेजच्या रस्त्याला फिरवलेली गाडी आणि त्यामुळे कॉलेजच्या दिवसातल्या जाग्या झालेल्या खरंतर जाग्या केलेल्या आठवणी….

भाऊबीजेला झालेली भावंडांची भेट….

नवीन लग्न झाल्यानंतर पहिल्यांदा भेटलेल्या मामेबहिणीची पोटभरून केलेली चेष्टा….
"पेट्रोल - डिझेल सगळं वाढतंय आता भाऊबीजही वाढवा", असं म्हणत समस्त भावांकडून उकळलेली जास्तीची भाऊबीज...

जुन्या मित्र-मैत्रिणींची झालेली भेट आणि राहून गेलेली समुद्रावरची फेरी….

नाईलाजाने बघाव्या लागणाऱ्या डेलीसोप….

आणि झोपाळ्यावर बसून प्यायलेला चहा…

“आत्ये तू लॅपटॉप ठेव आणि माझ्याशी खेळ ना थोडावेळ…” “पिल्लू काम आहे ग मला नाही झालं तर सर ओरडतील मला...

“ओरडूदेत, मला पण माझी आई ओरडते…”  

भाचीच्या अशा अनेक गंमती- जमती….

खूप दिवसांनी खूप दिवसांसाठी माहेरी आल्यावर चार दिवसांतच आलेली आपल्या घराची आठवण तरीही निघताना देवासमोर हात जोडून प्रार्थना करताना भरुन आलेले डोळे…

“पुढच्या महिन्यात लग्नात सगळी भेटातीलच पुन्हा”, असं स्वतःलाच समजवताना, “सगळी भेटतील पण घर नाही भेटणार”, या विचाराने दाटून आलेला हुंदका…

जडवलेल्या पावलांनी आणि भरलेल्या डोळ्यांनी सगळ्यांचा घेतलेला निरोप….

©मानसी जोशी

Maher_memories